به گزارش ورزش سسی، دیروز ۱۹ خرداد ۱۴۰۴، مسعود شجاعی، ستاره نامآشنای فوتبال ایران، وارد چهلویکمین سال زندگی خود شد؛ بازیکنی که نامش با خاطراتی درخشان از تیم ملی، لالیگا و باشگاه تراکتور گره خورده است.
شجاعی برای هواداران تراکتور نه فقط یک بازیکن خوشتکنیک، بلکه نمادی از تعهد و عشق به تبریز و تیم محبوبشان است؛ عشقی که بارها و بهویژه در سختترین روزها، در رفتار و گفتار او نمایان بوده است.
او در سال ۱۳۹۷ با قراردادی سهساله به تراکتور پیوست و بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست. شجاعی با تکیه بر سالها تجربه در لالیگا و حضور در سه دوره جام جهانی، نقش مهمی در انتقال روحیهای حرفهای و پرانرژی به رختکن تراکتور ایفا کرد. او خیلی زود با بازیهای چشمنواز، پاسهای عمقی و تعهد کمنظیرش جایگاهی ویژه در دل هواداران تراکتور پیدا کرد.
ماجرای شجاعی در تبریز اما تنها به دوران بازیاش محدود نشد. در دیماه ۱۳۹۹، پس از جدایی علیرضا منصوریان، او بهعنوان سرمربی موقت هدایت تیم را بر عهده گرفت؛ تصمیمی شجاعانه از سوی کاپیتان تیم ملی که همزمان همچنان در ترکیب اصلی نیز بازی میکرد. هدایت تراکتور در ۱۰ دیدار رسمی، آزمونی سخت بود که شجاعی با انگیزه، تجربه و تعلقخاطر به تیمش از آن سربلند بیرون آمد.
با این حال، پس از پایان دوران سرمربیگری موقت و بازگشت رسول خطیبی به نیمکت تراکتور، اختلاف نظرهایی میان دو طرف شکل گرفت که در نهایت به جدایی شجاعی در پایان همان فصل منجر شد.
دیروز در زادروز ۴۱ سالگی مسعود شجاعی، هواداران فوتبال ایران، بهویژه تیتیها، از مردی یاد میکنند که چه در لباس بازیکن و چه در قامت سرمربی، هیچگاه در قبال تیمش بیتفاوت نبود؛ مردی که بیتردید نامش در تاریخ تراکتور و فوتبال ایران ماندگار خواهد ماند.
