آلویس نانگ، مهاجم کامرونی شناختهشده فوتبال ایران که سابقه بازی در تیمهایی چون تراکتور، استقلال خوزستان، فولاد خوزستان، پارس جنوبی جم،سایپا و نفت تهران را در کارنامه دارد، در گفتوگو با پایگاه خبری «ورزش سسی» از خاطرات حضورش در فوتبال ایران، رابطهاش با هواداران تراکتور و نظرش درباره قهرمانی این تیم صحبت کرد. نانگ که همچنان پیگیر فوتبال ایران است، از سرمربیان مورد علاقهاش در کشورمان نیز نام برد.
در ادامه مشروح گفتوگو با این مهاجم گلزن را میخوانید:
*در ابتدا از تجربهات در فوتبال ایران بگو. آیا خبر داری تراکتور به تازگی به اولین قهرمانی خود در لیگ برتر و سوپرجام رسیده است؟
من سه سال و نیم در ایران بودم و در سه شهر بزرگ این کشور بازی کردم. چیزی که همیشه از ایران به خاطر دارم، عشقی است که مردم به بازیکنان خارجی دارند. هواداران تراکتور جزو سه تیم برتر ایران هستند و بازی برای این باشگاه بزرگ، افتخار بزرگی برای من بود.
بله، از قهرمانی تراکتور خبر دارم و سال گذشته کمی مسابقات را دنبال کردم. به نظرم همکاری با اسکوچیچ، بهترین تصمیم مدیران این باشگاه برای خوشحال کردن هواداران بود، چون از نظر من او یک مربی تاکتیکی فوقالعاده است.
*آیا همچنان فوتبال ایران را دنبال میکنی؟ و آیا با همتیمیهای قدیمیات در ارتباط هستی؟
بله، فصل گذشته را کمی دنبال کردم. حتی ماه مارس گذشته به ایران آمدم، چون رضا فیضبخش من را دعوت کرده بود. در آن سفر توانستم دو بازی از لیگ برتر را از نزدیک تماشا کنم.
*تو در تیم استقلال خوزستان هم بازی کرده بودی. به نظرت فوتبال در تبریز هیجانانگیزتر بود یا اهواز؟
من با هر دو باشگاه در لیگ قهرمانان آسیا بازی کردهام و جو ورزشگاهها در هر دو شهر فوقالعاده بود. اما تبریز برای من خاصتر بود. جو آنجا من را یاد هواداران باشگاههای بزرگ اروپایی مثل لیورپول میانداخت.
*از بین مربیان ایرانی که با آنها کار کردی، کدامیک تأثیر بیشتری روی تو داشتند؟
به جز اسکوچیچ که خیلی قبولش دارم، مهدی تارتار از نظر تاکتیکی مربی بسیار باهوشی بود. همچنین امیر قلعهنویی را به خاطر مدیریت قوی و شخصیتش بسیار دوست داشتم.
*درباره آن گل معروف و پیروزی مقابل استقلال تهران برایمان بگو؛ همان بازی که با نتیجه ۳ بر ۲ پیروز شدید:
من آن بازی را از روی نیمکت شروع کردم. واقعیت این است که با تصمیم امیر قلعهنویی موافق نبودم، اما این هم بخشی از فوتبال است. من همیشه مقابل تیمهای بزرگ گل میزدم. وقتی وارد زمین شدم، میدانستم گل میزنم. از روی نیمکت دیدم که سرعت من میتواند تفاوت ایجاد کند.
در صحنه گل، روانشناسی بازی بسیار مهم بود. بیشتر مهاجمان در آن موقعیت به سمت دروازهبان شوت میزدند، اما من مسیر ضربهام را تغییر دادم؛ پایم را بستم و بهجای زدن توپ به تیر دوم، آن را به سمت تیر اول فرستادم و گل زدم. آن لحظه یکی از خاطرهانگیزترین لحظات فوتبالیام در ایران بود.
*نانگ در پایان این گفتوگو با ابراز خوشحالی از موفقیتهای اخیر تیم سابقش، گفت:
«برای تراکتور و هواداران پرشورش آرزوی موفقیتهای بیشتر دارم. امیدوارم این روند قهرمانی ادامه داشته باشد و تیم در آسیا هم بدرخشد. دلم برای جو فوقالعاده ورزشگاه یادگار امام و هواداران تبریزی تنگ شده و امیدوارم در آیندهای نزدیک دوباره به تبریز بیایم و بازیهای تیم را از نزدیک تماشا کنم.»
