به گزارش ورزش سسی، برد مس سونگون در مقابل صنعت نفت آبادان نه تنها پایان روزهای تلخ و ناکامی‌های اخیر بود، بلکه لحظه‌ای پر از احساس و غرور را برای هواداران رقم زد.
در پایان مسابقه، زمانی که بازیکنان مس در آغوش یکدیگر شادی می‌کردند، فلاحیان در میان آن همه فریاد و شور، نتوانست اشک‌های خود را پنهان کند؛ اشک‌هایی که روایتگر خستگی، فشار، و در عین حال ایمان به تیم و رفاقت درونی بازیکنان بود.
کاپیتان نارنجی‌پوشان در گفت‌وگو با مهدی‌پور، مربی بدنساز تیم، با صدایی لرزان و چشمانی پر از اشک گفت:
> «این تیم در چهار، پنج ماه گذشته شب و روز نداشته است. از دل فشار و سختی‌ها بیرون آمدیم و حالا این پیروزی برای ما مثل نفس تازه است.»
اشک‌های فلاحیان تنها نشانه‌ی احساس نبود؛ آن تصویر، تجسمی از تعصب، صداقت و عشق بی‌پایان یک کاپیتان به تیمش بود. کاپیتانی که حتی در سخت‌ترین روزها، با تمام وجود جنگید و با هر قطره اشک، عشق خود را به نارنجی‌پوشان سونگون فریاد زد.
