ورزش سسی – دیدار تیم‌های تراکتور و گل‌گهر در استادیوم یادگار امام تبریز، علاوه بر نتیجه درون زمین، یک اتفاق کم‌سابقه را نیز رقم زد: اعتصاب عکاسان ورزشی در اعتراض به حضور بلاگرها در کنار زمین!
صدور کارت فله‌ای هیأت فوتبال؛ چه کسانی کنار زمین هستند؟
اصولاً دریافت کارت خبرنگاری یا عکاسی باید در ابتدای فصل انجام شود. خبرنگاران و عکاسان موظف‌اند مدارک لازم، ازجمله معرفی‌نامه معتبر از سوی خبرگزاری دارای مجوز را به هیأت فوتبال استان ارائه دهند تا این نهاد، پس از تأیید، کارت عکاسی را از فدراسیون فوتبال دریافت و تحویل دهد.
اما در عمل، این فرآیند به سه بخش تقسیم می‌شود:
۱٫ عکاسان حرفه‌ای که برای رسانه‌های رسمی و معتبر کار می‌کنند.
۲٫ افرادی که رسانه معتبر ندارند اما با دریافت معرفی‌نامه از یک خبرگزاری بی‌نام‌ونشان، کارت عکاسی دریافت می‌کنند.
۳٫ کسانی که هیچ تخصصی ندارند و تنها با استفاده از روابط خاص (بند “پ”) از هیأت فوتبال کارت پوشش رسانه‌ای دریافت می‌کنند. این افراد بدون تأیید فدراسیون، با کارت‌هایی که صرفاً براساس سلیقه هیأت فوتبال استان صادر شده است، وارد زمین می‌شوند.
هرچی تهران بگه!
ناظرانی که برای بازی‌های تراکتور به تبریز اعزام می‌شوند، عمدتاً از تهران انتخاب شده و با رویکردی سختگیرانه و تبعیض‌آمیز در تبریز حاضر می‌شوند. این ناظران، بدون توجه به شرایط واقعی، قوانین جدیدی را اعمال کرده و فشار مضاعفی بر عوامل رسانه‌ای وارد می‌کنند. در مقابل، عوامل برگزاری مسابقات در تبریز، تنها اجراکننده این ناظران هستند و به‌جای حمایت از عکاسان، مطیع دستورات فدراسیون شده و آنان را قربانی این سخت‌گیری‌ها می‌کنند.
قوانین عکاسی در تبریز با سایر شهرها فرق می‌کند!
اعتصاب عکاسان در بازی تراکتور و گل‌گهر، نشان‌دهنده همین تبعیض‌ها بود. ناظر مسابقه اجازه عکاسی از کنار زمین را نداد و عکاسان را مجبور کرد که پشت تابلوهای تبلیغاتی مستقر شوند—قانونی نوظهور که ظاهراً فقط در تبریز اجرا می‌شود!
اگر نگاهی به سایر شهرها، به‌ویژه تهران و اصفهان بیندازیم، خواهیم دید که چنین محدودیت‌هایی در آنجا وجود ندارد و عکاسان با آزادی بیشتری کار می‌کنند. اگر این قانون واقعاً قرار است اجرا شود، چرا در سایر ورزشگاه‌ها خبری از آن نیست؟ و اگر همه عکاسان مجبور به استقرار در پشت تابلوهای تبلیغاتی شوند، تعداد آن‌ها بسیار بیشتر از فضای موجود خواهد شد و مشکلات جدیدی به وجود خواهد آمد.
اعتراض عکاسان؛ وقتی حرفه‌ای‌ها کنار زده می‌شوند
در دیدار تراکتور و گل‌گهر، عکاسان واقعی و زحمتکش به دلیل ازدحام بیش از حد کنار زمین و قوانین سختگیرانه اجرایی، برای ۱۵ دقیقه دست از کار کشیدند تا اعتراض خود را نشان دهند. موضوعی که بار دیگر بحث بی‌نظمی در کنار زمین را داغ کرد.
سوال مهم اینجاست: اگر این افراد واقعاً عکاس هستند و برای پوشش خبری مسابقات در رسانه‌های معتبر فعالیت دارند، چرا فقط در بازی‌های تراکتور دیده می‌شوند و در سایر رشته‌های ورزشی خبری از آن‌ها نیست؟ آیا هدف، تولید محتوای خبری است یا صرفاً کسب شهرت در فضای مجازی؟
بلاگری که تمام نمی‌شود؛ از عکاسی تا سلفی گرفتن با بازیکنان
این مشکل تنها به بلاگرها ختم نمی‌شود. برخی از افراد که در بلاگری موفق نشده‌اند، نود دقیقه با کاور عکاسی کنار زمین می‌ایستند تا در پایان بازی، به دنبال بازیکنان بدوند و با آن‌ها سلفی بگیرند یا درخواست پیراهن کنند! جالب اینجاست که برای آن‌ها تفاوتی ندارد که پیراهن چه کسی را بگیرند—بازیکن باتجربه، بازیکن پایه، از تیم خودی یا حتی تیم حریف!
این افراد حتی دوربین هم ندارند ولی کارت عکاسی دریافت کرده اند!
تفاوت فاحش با مسابقات آسیایی؛ عکاسان واقعی کجا هستند؟
این مشکل در بازی‌های آسیایی تراکتور نیز کاملاً مشهود بود. در این رقابت‌ها، کارت عکاسی فقط به خبرنگاران و عکاسان رسمی رسانه‌های معتبر اعطا شد و نتیجه چه بود؟ تعداد عکاسان در مقایسه با بازی‌های لیگ برتر به نصف و حتی یک‌سوم کاهش یافت!
این تفاوت نشان می‌دهد که در لیگ برتر، افراد زیادی بدون داشتن فعالیت رسانه‌ای رسمی، تنها با گرفتن یک کارت و یک دوربین، در کنار زمین حضور پیدا می‌کنند. درحالی‌که در مسابقات بین‌المللی، مقررات سخت‌گیرانه‌تر، فضا را فقط برای افراد حرفه‌ای باز می‌گذارد.
این رفتار نه‌تنها به اعتبار عکاسان حرفه‌ای ضربه می‌زند، بلکه باعث هرج‌ومرج و بی‌نظمی در کنار زمین می‌شود.
لزوم ورود مسئولان برای ساماندهی وضعیت
رشد بی‌رویه بلاگرها در پوشش عکاس ورزشی، نه‌تنها به کار حرفه‌ای‌ها لطمه زده، بلکه باعث بی‌نظمی در کنار زمین مسابقات شده است. آیا وقت آن نرسیده که هیأت فوتبال، اداره ورزش و جوانان و حتی فدراسیون فوتبال، نظارت جدی‌تری بر اعطای کارت ورود به کنار زمین داشته باشند؟
در پایان، اگر به تصاویر منتشرشده از این بازی نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که تعداد دوربین‌های روی زمین، به‌مراتب کمتر از تعداد افرادی است که کاور عکاسی به تن دارند! این یعنی بسیاری از افراد بدون داشتن تخصص، تنها برای کسب فالوئر و دیده شدن کنار زمین حضور پیدا می‌کنند.
امیدواریم که این روند با ورود مسئولان اصلاح شود و حقوق عکاسان واقعی پایمال نشود.
