تیم فوتسال مس سونگون، پرافتخارترین تیم تاریخ فوتسال ایران، این روزها درگیر بحرانی جدی و نگران‌کننده است.

ورزش سسی-تیمی که روزگاری نماد ثبات، اقتدار و افتخار در لیگ برتر بود، حالا در سه هفته اخیر با دو شکست برابر فولاد هرمزگان و گیتی‌پسند و یک تساوی مقابل فولاد زرند ایرانیان، صدر جدول را از دست داده و با پنج امتیاز فاصله در رده دوم قرار گرفته است.

این در حالی است که مس در دو فصل گذشته نیز از رسیدن به جام قهرمانی بازمانده و حالا هواداران که چیزی جز قهرمانی نمی‌خواهند، نگران تکرار سومین فصل ناکامی پیاپی هستند؛ سناریویی که برای تیمی با این اعتبار و هزینه، غیرقابل پذیرش است.

اما آنچه بیش از نتایج تلخ، هواداران و ناظران را ناراضی کرده، رفتار و رویکرد علیرضا افضل، سرمربی تیم است. مربی‌ای که به‌جای تمرکز بر مسائل فنی و واکاوی دلایل افت تیم، در هفته‌های گذشته ترجیح داد به دفاع تمام‌قد از نقی نصیری، مدیرعامل باشگاه بپردازد و رسانه‌هایی که از ضعف مدیریت انتقاد کرده بودند را مورد هجمه قرار دهد.

آقای افضل! آن زمان که رسانه‌ها از ناهماهنگی‌ها، تصمیمات اشتباه و بی‌ثباتی مدیریتی می‌گفتند، شما به‌جای شفاف‌سازی و همصدایی با دغدغه‌مندان واقعی، شروع به «توفَح درسی» به منتقدان کردید. امروز اما همان سپر حمایتی فرو ریخته و تنها کسی که باید پاسخگوی این ناکامی‌ها باشد، شخص شما هستید. و چه بسا همان مدیری که از او دفاع کردید، به‌زودی حکم برکناری‌تان را امضا کند.

سونگون، تیمی با اعتبار، سابقه و هوادارانی پرشور است؛ هوادارانی که دیگر صبرشان لبریز شده و چیزی جز بازگشت به مسیر قهرمانی را نمی‌پذیرند. دیگر نه رسانه‌ها، نه داور و نه بدشانسی مقصرند؛ زمین مسابقه و عملکرد فنی، تنها معیار قضاوت است.

اگر قرار است اتفاق مثبتی رخ دهد، نخستین گام، پذیرش اشتباه و بازنگری در رویکرد فعلی است. شاید هنوز برای نجات فصل، دیر نشده باشد.