به گزارش ورزش سسی، با وجود بهبود وضعیت چمن یادگار امام، زمزمههایی جدی از انتقال بازی بزرگ روز پنجشنبه ۲۷ آذر به بنیان دیزل شنیده میشود؛ زمزمههایی که این سؤال را در ذهن هواداران تراکتور ایجاد کرده که چرا باید یک بازی حساس و تعیینکننده، از حضور احتمالی صد هزار هوادار پرشور تبریزی در یادگار امام محروم شده و در ورزشگاهی با ظرفیت کمتر از هفت هزار نفر برگزار شود؟
هواداران: چه کسی پاسخگوی از دست رفتن امتیازهاست؟
اصرار بر برگزاری مسابقات در بنیان دیزل در حالی ادامه دارد که تجربههای اخیر نشان داده این زمین تمرینی، نه کیفیت لازم برای میزبانی بازیهای پرتنش را دارد و نه ظرفیت تماشاگرانی که همیشه یار دوازدهم تراکتور بودهاند. همه میدانند تراکتور در غیاب حضور گسترده هوادارانش بخشی از قدرت واقعی خود را از دست میدهد.
پرسش اصلی افکار عمومی این است:
چرا باید تراکتور از نعمت حمایت دهها هزار هوادار محروم شود و عملاً با تصمیمات مدیریتی در زمین خالیتر و کمامکاناتتری به میدان برود؟
باشگاه و بازیکنان: بنیان دیزل زمین تمرین است، نه میدان جنگ جام حذفی
سعید مظفریزاده مدیرعامل باشگاه، خداداد عزیزی سرپرست تیم و بازیکنان بارها هشدار دادهاند:
بنیان دیزل تنها زمین تمرینی تیم است و انجام روزانه دو نوبت تمرین روی این چمن، بهخودیخود نشان میدهد که این زمین در سطح میزبانی مسابقه حساس جام حذفی نیست.
با این حال، باز هم تصمیمگیران بدون توجه به نظر متخصصان فنی، تیم و هواداران، اصرار عجیبی بر انتقال بازی دارند؛ اصراری که برای بسیاری قابل درک نیست.
دلایل مطرحشده؛ توجیهاتی که هواداران را قانع نمیکند
گفته میشود این تصمیم با هدف جلوگیری از فشار و آسیب به چمن یادگار امام اتخاذ شده تا این ورزشگاه برای دیدار آسیایی مقابل الدحیل قطر حفظ شود. با این حال، هواداران میپرسند:
آیا حفظ چمن مهمتر از حفظ مسیر قهرمانی تراکتور است؟
آیا تیمی که باید در چند جبهه بجنگد، میتواند با این محدودیتها موفق شود؟
چشمها به تصمیم نهایی مسئولان دوخته شده است
هواداران منتظر هستند ببینند در روزهای آینده، اولویت تصمیمگیران چه خواهد بود؛
منافع واقعی تراکتور و حق هواداران یا تصمیمهای محافظهکارانهای که بارها به ضرر این تیم تمام شده است؟
بدون شک ادامه این روند، نهتنها اعتراض هواداران را افزایش میدهد، بلکه میتواند مستقیماً بر سرنوشت تیم در مسیر جام حذفی و حتی رقابتهای آسیایی تأثیر بگذارد.
