به گزارش ورزش سسی، این مسابقه که عصر امروز در سالن پورسینا سیرجان برگزار شد، در حالی با برتری میزبان پایان یافت که دقایق پس از سوت پایان بازی با تنشهای شدید همراه بود. هجوم تعدادی از تماشاگران و برخی عوامل میزبان به داخل زمین و ایجاد درگیری فیزیکی، فضای سالن را ملتهب کرد. در ادامه نیز پرتاب گاز اشکآور به سمت رختکن تیم مس سونگون، شرایط را برای بازیکنان و اعضای کادر فنی این تیم بهشدت دشوار ساخت.
این اتفاقات که در سالهای اخیر سابقهای شبیه به آن در فوتسال ایران کم مشاهده شده، واکنشهای فراوانی را در فضای رسانهای و بین هواداران فوتبال و فوتسال کشور به همراه داشته است.
*سختگیری علیه نمایندگان خطه آذربایجان؛ سؤالی که دوباره تکرار شد
بروز این حوادث بار دیگر موضوع استانداردهای دوگانه در برخوردهای انضباطی را پررنگ کرد. این در حالی است که در مسابقاتی که در تبریز یا سایر شهرهای آذربایجان برگزار میشود، کوچکترین تنش با شدیدترین جریمهها، محرومیتها و برخوردهای انضباطی مواجه میشود. اما در بسیاری از شهرهای دیگر، بهویژه زمانی که میزبان تیمهای آذربایجانی هستند، موارد مشابه یا حتی شدیدتر، بدون واکنش جدی باقی میماند.
نمونههایی همچون حوادث فصل گذشته دیدار پاس گرگان – شهرداری ارومیه در لیگ برتر والیبال، توهینهای گسترده به علیرضا بیرانوند و مردم آذربایجان در دیدارهای تراکتور برابر پرسپولیس و چادرملو، و همچنین درگیریهای اصفهان در دیدار مس سونگون و گیتیپسند هنوز در حافظه هواداران باقی است؛ با این حال، برخورد قاطعی در آن موارد دیده نشد.
*انتظار برای تصمیمات قاطع سازمان لیگ و نهادهای بالادست
رخدادهای سیرجان موجب شد بار دیگر این پرسش مطرح شود که چرا قوانین انضباطی برای تیمهای آذربایجانی با شدت بیشتری اجرا میشود اما در حوادث مشابه در دیگر استانها، واکنشها حداقلی است؟
تیمهای آذربایجان طی سالهای اخیر با وجود فشارها و سختگیریهای مضاعف، همواره از لحاظ فنی و اخلاقی عملکرد قابلتوجهی ارائه دادهاند. اکنون انتظار میرود سازمان لیگ فوتسال و فدراسیون فوتبال و حتی نهاد های امنیتی با اقدامی سریع، شفاف و عادلانه، ضمن بررسی دقیق وقایع سیرجان، پاسخ مناسب و بازدارندهای ارائه کنند.
حادثه سیرجان نهتنها برای ورزش این شهر، بلکه برای اعتبار فوتسال ایران خوشایند نبود. افکار عمومی و هواداران میلیونی ورزش آذربایجان منتظرند که عدالت ورزشی در عمل اجرا شود، نه در شعار.
